مالاریا بار سنگینی بر سلامت، طول عمر و رفاه عمومی
  • اندازه قلم+

    مالاریا بار سنگینی بر سلامت، طول عمر و رفاه عمومی

    ابتلا به مالاریا بار سنگینی را بر سلامت، طول عمر و رفاه عمومی بخش عظیمی از جمعیت ایران وارد می­ نماید. همه‌گیرشناسی (Epidemiology­) این بیماری، در تخمین بار آن بسیار حائز اهمیت است.

    عامل بیماری «مالاریا» انگلی به نام «پلاسمودیوم» (Plasmodium­) است که توسط پشه آلوده به انسان منتقل شده و سبب میزان بالایی از مرگ و میر می­شود. ابتلا به مالاریا بار سنگینی را بر سلامت، طول عمر و رفاه عمومی بخش عظیمی از جمعیت ایران وارد می­نماید. بنابراین آگاهی در مورد همه‌گیرشناسی (Epidemiology­) این بیماری، در تخمین بار آن بسیار حائز اهمیت است.

    مرکز تحقیقات بیماری­های غیر واگیر پژوهشگاه علوم غدد و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی تهران با اقتباس از مقاله Burden of Malaria in Iran ٭ ایران یکی از مهم­ترین مناطق بومی (Endemic) مالاریا است، این درحالی است که میزان گزارش سالانه آن از 66075 مورد به 3200 مورد در سال­های( 1995­) تا (2011) میلادی کاهش یافته است که نشان دهنده کاهش قابل ملاحظه موارد بروز آن است. البته مالاریا همچنان از مشکلات بهداشتی حاد در مناطق جنوبی و جنوب شرقی ایران بخصوص در استان­های کرمان، سیستان­بلوچستان و هرمزگان بوده و تعداد افراد در معرض خطر در این مناطق 2714648 نفر هستند, بنابراین مالاریا از اولویت­های بهداشتی در این مناطق خواهد بود.

    برابر گزارش سازمان جهانی بهداشت (­WHO­) در سال (2014) میلادی، سالانه با بیش از  دویست میلیون مورد ابتلا در سراسر جهان مواجه هستیم. حدود 90% مرگ ناشی از مالاریا و 85% موارد ابتلا به مالاریا در منطقه جنوب صحرای آفریقا روی می­دهد, هرچند که 5 گونه از پلاسمودیوم وجود دارد، اما اکثر مرگ ناشی از گونه پلاسمودیوم فالسیپاروم است.

    بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت (­WHO­) در سال (­2014) میلادی, ایران در مرحله ریشه کن کردن مالاریا به سر می­برد. مهم­ترین مشکل در این امر، وجود مرزهای مشترک وسیع با کشورهای بومی (Endemic) ازنظر مالاریا مانند افغانستان و پاکستان و مهاجرت غیرقانونی از این کشورها به سوی ایران است.

    ایران بین سال­های(­1990­) تا (2010) میلادی, به موفقیت چشمگیری در بهبود وضعیت بهداشت دست یافته است و امید به زندگی از 6/64 سال به 6/71 سال برای مردان و از 71 سال به 8/77 سال در زنان رسیده است. علاوه بر این، پیشرفت­های مهمی در جهت کنترل بیماری­های عفونی مانند بیماری­های؛ «کرم­گینه» و«شیستوزومیازیس» حاصل شده است. البته مالاریا همچنان یک مشکل بهداشتی مهم در ایران بوده که با افزایش نگرانی­ها در سال­های اخیر رو به رو بوده است. بنابراین اندازه­گیری معیارهای سلامت، از جمله میزان ناتوانی و میزان مرگ و میر، با استفاده از معیارهای شناخته شده در جمعیت در معرض خطر ضروری است.

    بر اساس مطالعه­ای که با هدف تعیین بار بیماری مالاریا در ایران از سال (1990­) تا (2010­) میلادی انجام گرفت، اطلاعات از داده­های مطالعه بار بیماری های جهانی (GBD) (2010­)، حاصل شد. بر این اساس، مشاهده می­شود که میزان سال­های زندگی مطابق با ناتوانی (DALYs) و میزان مرگ و میزان بروز مالاریا در هر دو جنس و در تمام سنین در دوره زمانی مورد مطالعه در ایران کاهش چشمگیری داشته است.

    بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت (­WHO­) در سال (­2014­) میلادی بروز مالاریا در فاصله زمانی بین سال­های (1990­) تا  (2010) میلادی, کاهش داشته اما میزان مرگ ناشی از آن تاکنون با اندکی افزایش رو به رو بوده است. علاوه بر این، کاهش قابل توجهی در میزان ابتلا و بار بیماری مالاریا در کشور مشاهده شده است. بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانی در زمینه (GBD)    در سال (2010­) میلادی، 37/73 فرد در ایران بین سال­های (1990­) تا (2010) میلادی, جان خود را بدلیل مالاریا از دست داده­اند. همچنین برابر این مطالعه مشخص شد که میزان عفونت ناشی از مالاریا در زنان کمتر از مردان بوده که احتمالاً به دلیل وجود حجاب اسلامی در بانوان است که موجب می­شود سطح بدن کمتر در معرض نیش پشه قرار بگیرد. همچنین نتایج حاصل از این مطالعه نشان می­دهد که میزان عفونت افراد کمتر از پنج سال بیش از سایر گروه­های سنی بوده که احتمالا بدلیل وجود سیستم ایمنی ضعیف­تر در این گروه سنی است.

    بر اساس مطالعات انجام گرفته توسط رضایی همامی و همکاران میزان بروز مالاریا در ایران کاهش قابل ملاحظه­ای داشته است بطوریکه از میزان بروز 5/1 نفر به ازای هر یکصدهزار نفر در سال (1990) میلادی، به 24/0 نفر به ازای هر یکصدهزار نفر در سال (­2007) میلادی کاهش یافته است. برخی عوامل مانند خصوصیات ژنتیکی، مهاجرت، جمعیت در معرض خطر، گونه انگل پلاسمودیوم(Plasmodium­)، تغییرات آب و هوایی، وجود پشه ناقل، استفاده از داروهای ضد مالاریا و اقدامات پیشگیرانه در میزان ابتلا به مالاریا و در نتیجه بار بیماری حائز اهمیت است و از جمله دلایل مهم کاهش در میزان بار بیماری مالاریا، موثر بودن برنامه کنترل این بیماری در بهبود میزان ابتلا و مرگ و میر در ایران است. امید داریم انتشار نتایج چنین مطالعاتی به سیاستگذاران در ریشه­کن کردن این بیماری در ایران کمک نماید.

    ٭ گرد آورنده: مونا مرزبان - برگرفته از مقاله:Burden of Malaria in Iran, 1990-2010: Findings from the Global Burden of Disease Study 2010. Arch Iran Med. 2016 Apr;19(4):241-7.

    دانش نفت؛ شنبه 25 دی 1395 شماره 559

    اطلاعات تماس

    • تهران، بزرگراه چمران،تقاطع جلال آل احمد،بعد از دانشكده علوم اجتماعى،پلاك١٠،پژوهشگاه علوم غدد و متابوليسم دانشگاه علوم پزشكى تهران/ کدپستی:1411713136 
    • 0098-21-88631293
    • این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

    آمار بازدید

    امروز20
    دیروز170
    هفته1144
    ماه4569
    کل86786

    افراد آنلابن

    2
    نفر

    فرم تماس با ما

      Mail is not sent.  Your email has been sent.